Popularity: 2% [Wg wyświetleń]

zawsze będą jacyś cyngle Wyborczej, twierdzący, że fleszówki to się nie nadają do grania, że nie mają narracji, że robi je czterech spoconych łosi we flanelowych koszulach w jakimś garażu pełnym pająków, jak również i tacy, którym się wydaje, że telefon to narzędzie do grania i machania nim jak cepem, ku uciesze normalnych ludzi, my jednak w całym pluralis majestatis pozostaniemy przy tezie, że gry robione we fleszu, to jedno z najfajniejszych zjawisk, jakie dał nam internet. To na tej platformie żyją sensowne point’n’clicki, to dzięki fleszom da się pograć w platformówki, które można ukończyć w 15 minut, to w fleszówkach mogę sobie pooglądać grafy zdolnych komiksiarzy – Skutnika, Pałki, wkrótce Śledzia. Dobry flesz ma wiele wspólnego z dobrym animowanym szortem i bardzo często wystarcza sam pomysł, żeby dana gra była po prostu dobra. Nie trzeba mi wylizanej grafy, nie trzeba mi bajeranckiego akcelecośtam, wystarczy 12 pikseli na krzyż i […]

Popularity: 1% [Wg wyświetleń]

Popularity: 1% [Wg wyświetleń]

Popularity: 2% [Wg wyświetleń]

Popularity: 1% [Wg wyświetleń]

Popularity: 2% [Wg wyświetleń]

Popularity: 1% [Wg wyświetleń]

Popularity: 1% [Wg wyświetleń]

Popularity: 2% [Wg wyświetleń]

Popularity: 1% [Wg wyświetleń]

Click here to view the embedded video.

What I love about J Dilla’s instrumental compositions is how they immediately give you the sense of being inside the whole of African American culture looking out–like he ’s recreated the sweat, smells and skin of the spaces where real human beings once danced, ate, sexed, cried, lied, fried, testified and signified to all that warm and epic soul music he samples. Most other great hiphop producers sample to generate a vibe to cushion and pump the lyricist. But Dilla’s work has this way of conjuring up the thrill that music has when you’re vibing on it with folk you love, in a car, a bar, barber shop, blue-light basement party, a back yard barbecue, or on the beach via a beat up boombox.He taps into that place where music lives inside of us all–as broken snatches of song and sound that evoke communal […]

Popularity: 1% [Wg wyświetleń]

w sensie spadło mi na głowę znikąd i ją urwało. Adaptacja poematu Maksyma Gorkiego w stylu najlepszej rosyjskiej szkoły odklejonego absurdu.
Click here to view the embedded video.
..and back to work.

Losowe brednie:

Woda
Ogólnie
Bajki
Powered by Contextual Related Posts

Popularity: 1% [Wg wyświetleń]

Popularity: 1% [Wg wyświetleń]

Popularity: 2% [Wg wyświetleń]

może mylić bardzo mocno, zwłaszcza w przypadku reżyserów, gdzie raczej działa zasada, że się ich formę poznaje po tym jak zaczynają, a nie jak kończą. Z filmami Riana Johnsona jednak zacząłem od dupy strony, trafiając najpierw na ubiegłorocznych Braci Bloom. Niby wszystko tak, jak ma być, bo i scenariusz zbudowany wokół gigantycznego przewału i dwójki wprawnych oszustów, planujących ostatni przekręt życia, i Adrien Brody w obsadzie, co go lubię i Rachel Weisz do pooglądania co chwilę, niestety z ekranu przez 2h wieje straszna nudą i wysileniem, by z prostej w sumie, rozrywkowej historyjki, zrobić nudną dramę przeładowaną symboliką i egzystencjalnymi rozterkami.
Click here to view the embedded video.
I na tym pewnie by siÄ™ skoÅ„czyÅ‚ mój kontakt z tym reżyserem, bo nie zaoferowaÅ‚ mi nic, poza dwugodzinnÄ… gumÄ… dla oczu, gdyby nie to, że go z nudów rozgrzebaÅ‚em na imdb i odkryÅ‚em, że podobnie jak bracia Coen robiÅ‚ dużo lepsze filmy, kiedy […]

Popularity: 1% [Wg wyświetleń]